طرح تنهایی

رو که بر می تابی،

عطش دانه ی شنی می شوم.

نه چنان حقیر،

که همسفر بادهای هرزه باشم.

و نه آنقدر بزرگ،

که لگد رهگذری تشنه،

نثارش شود.

تو کویر تلخی هستی.

که من عاشق لبخندش شده ام.

/ 1 نظر / 7 بازدید
رضاکاظمی

خوبه نادر تازه داره بهترم میشه[لبخند]